Arab

Ige

كَرِهَ (kariha) I, folyamatos يَكْرَهُ‎‎ (yakrahu)

  1. utál, gyűlöl
    • Kr.u. 609–632, Korán, 2:216 ¤:
      وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ
      waʿasā ʾan takrahū šayʾan wahuwa ḵayrun lakum waʿasā ʾan tuḥibbū šayʾan wahuwa šarrun lakum

Ragozás

Főnév

كَرْه (karhhn

  1. utálat, gyűlölet

Főnév

كُرْه (kurhhn

  1. utálat, gyűlölet